persoonlijk

Ik verleg in 2021 mijn focus

Eindelijk tijd gevonden om me te bezinnen, na te denken, boeken te lezen, beter laat als nooit zou mijn vader zeggen, ik mag er van mezelf zijn en ik doe er toe en maak verschil.

Gezellig van gedachte wisselen,  luisteren naar een andere mening, belangrijk is het gesprek te voeren met hetzelfde referentiekader,  kennis is macht.

mijn bronnen: boeken van Harari, Sapiens, Homo Deus, Feitenkennis van Hans Rosling, meeste mensen deugen van Rutger Bregman

Ik geloof, in een imaginaire wereld van 8 miljard mensen, die op ~ 300 mensen na vreemden of vijand voor me zijn, toch kunnen we samen werken omdat we geloven in geld, politiek of religie, de elite en het “volk”, wij sapiens zijn gewoon dieren, ik volg de evolutietheorie, we onderscheiden ons van andere dieren door het vermogen om te kunnen roddelen, we hebben onze cognitieve eigenschappen ontwikkeld, er zijn verschillende culturen, we onderhouden het “wij en zij, we zijn bewuste biologische organische algoritmische entiteiten , er bestaat geen ziel of goden, je houdt op te bestaan als je dood gaat, je kunt natuurlijk als je gezond bent je dna doorgeven.

Anorganische algoritmes zonder bewustzijn worden slimmer, sneller, efficiënter en goedkoper.. lukt het mee te liften als elite, worden we supermensen met een oneindig leven , sterven we uit of worden we net als koeien, varkens en schapen gedomesticeerd ……………. 

Dokter Hans Rosling liet zien dat ons beeld van de wereld niet juist is, de meesten lopen vaak meer als 50 jaar achter,

We hebben in nog geen 100 jaar veel bereikt, daar mogen we trots op zijn, we hebben echter geen tijd om achter over te leunen er moet nog steeds veel gebeuren, Hij geeft je een kistje met gereedschap om mee te denken, beslissingen te nemen en je hoofd koel te houden, je staat daardoor met 2 benen op de grond en het leven ziet er een stuk hoopvoller uit.

mijn sport en hobby’s ; Zwemmen, voetballen, hockey, tennis, (water) skiën, paard rijden, surfen, zeilen, fietsen, motor rijden, zingen, mondharmonica, blokfluit, piano, een dierbare herinnering is “Arco” mijn schotse collie, auto’s & motoren en de camper.

Mijn Moeder is 66 jaar geworden en kwam uit Bergen op Zoom daar ben ik geboren, Pa komt uit Breda, Opa had daar een melkfabriek, ik heb mijn (over) grootouders niet zelf gekend, behalve Oma van de Ven, als we zondag bij haar op bezoek gingen, kregen we een dubbeltje om ijs te kopen, een warme herinnering, ik kom uit een nest van 9, rooms-katholiek, het overlijden van mijn vader op zijn 47 e, ik was 16 jaar, kwam hard aan, de jongste was 3 jaar de oudste 18, de relatie met mijn 6 zussen en 2 broers is door de jaren intens en goed gebleven , Nicolle mijn zus is met 57 jaar al overleden…. ik heb goede herinneringen aan mijn relaties met Marjo, Judith, Hennie en ben een soort papa van Tim, Nicky Katinka, Shirley en Mélinda, school en werk .. met 12 jaar naar het internaat in St Louis in Oudenbosch, MAVO, vanaf mijn 14 e jaar gewerkt bij de boer, magazijnmeester bij Albert Hein, scheepsjongen op de binnenvaart , geneeskundig beroepsmilitair bij Defensie, ambulancechauffeur, een jaartje vrachtwagenchauffeur en door de jaren heen instructeur ehbo, ZZP er. Ik woon al weer meer als 25 jaar in Limburg, .

Mijn motto ” Stay Alive ” doorwerken tot ik dood omval, mijn werk is mijn hobby dus ik hoef nooit te werken

…lang ging ik ervanuit dat ik ook vroeg zou sterven, door het vroeg overlijden van mijn ouders en het werken op de ambulance had ik een soort tunnel visie, een verwachting vroeg te sterven… ik heb nog steeds het “gevoel” niet oud te worden, sinds kort probeer ik daar anders naar te kijken.

mijn definitie van werken, aanbrengen van gewenste veranderingen door menselijke activiteit, lichamelijk, geestelijk, (on) betaald.

“Pijn is onvermijdelijk. Lijden is optioneel. De eerste pijl is pijn; de tweede pijl is onze directe vertaling naar een reflex om te vechten, vluchten of bevriezen. 

Ik vecht vaak tegen de 2e pijl … daar heb last van en wil er graag anders mee om gaan, ik heb mijn trots op zij gezet en eindelijk om hulp durven vragen.